Nu mijn moeder is overleden komt er ruimte om me te verhouden tot haar, tot haar moeder en tot mezelf. Dit drie-dochter-zijn uit dezelfde familie is voor mij een bron voor/van maken. ‘Vintage Sanseveria 2’ is mijn interpretatie van de gemacrameed plantenhangers uit de jaren 70. In een gelast metalen frame hangen drie geglazuurde keramische potten met gehaakte inhoud. In ‘drie dochters’, een langgerekt gehaakte skelet draagt de sporen van drie levens: van mijn oma, mijn moeder en van mijzelf. In dit geraamte van verbondenheid komen verschillende ritmes samen: de handen van mijn. oma, de arbeid van mijn moeder en mijn eigen zoektocht naar vorm en betekenis. Het lichaam strekt zich uit tussen verleden en heden. Elke steek verwijst naar handwerk dat van generatie op generatie wordt doorgegeven: langzaam werk dat tijd opslaat.